С лазерно лечение можете да се отървете от хемороидите, които ви притесняват, без операция. След процедурата хемороидните дюзи веднага започват да се свиват, болката и кървенето спират.

При този метод не се използват ножици, ножове и шевове . Хемороидите не се отрязват. Лазерното лечение може да се извърши с местна, спинална и обща анестезия. Възможно е да се постигнат много успешни резултати, когато се прави от опитен и опитен екип.

Степени на хемороиди

1. Степен на хемороиди: Няма подуване
2. Степен на хемороиди: Подуването излиза и изчезва от само себе си
3. Степен на хемороиди: Подутината се избутва навътре с помощта на ръката.
4. Степен на хемороиди: Подуването никога не изчезва
5. Степен на хемороиди: Има усложнения, като възпаление, спукване, съсирване и др.

Лазерното лечение може да се извърши при всяка степен на хемороиди. При някои напреднали случаи на хемороиди може да се наложи допълнителна хирургична интервенция. В допълнение, лазерното лечение може да се приложи и при заболявания на анална фисура, фистула и врастнали косми.

Вреди от хемороиди

Ако не се лекуват, хемороидите могат да причинят много различни проблеми с течение на времето. Хемороидите, които първоначално могат да бъдат разрешени с лазерно лечение, може да изискват хирургична интервенция, когато възникнат усложнения. Следователно времето не носи нищо на пациентите, а само разраства проблемите. Следните проблеми могат да възникнат при хронични хемороиди:

• Храносмилателни проблеми. С течение на времето пациентите се колебаят да отидат до тоалетната поради страх от болка и кървене. Поддържането на червата неактивни за дълго време може да предизвика заболявания като синдром на раздразнените черва, дивертикули и рак на червата. Освен това често се срещат болки в корема и подуване на корема.
• Проблеми с нервната система. Нередностите в храненето, стресът и проблемите с храносмилането водят до нередовен начин на живот и оттам до нарушения на съня и разстройство на нервната система. В резултат на това се появяват раздразнителност, безсъние, неефективност, агресивност, нетърпение и усещане за липса на удоволствие от живота.
• Сексуален живот. Болезнени, кървящи и нежни отоци (т.е. хемороиди), постоянно намиращи се в областта на ануса, пречат на пениса да стане достатъчно изправен при мъжете и  сериозно намаляват сексуалното желание (либидото ) при жените.
• Проблеми с кръвообращението и сърцето. Капките кръв, изтичащи от хемороидите, с течение на времето причиняват анемия . Ако не се лекува, той кара сърцето да работи с бързи темпове. Бързото биене на сърцето води до отказ на сърдечния мускул ( сърдечна недостатъчност ) и отпускане на сърдечните клапи ( клапна недостатъчност ).
• кариера. С течение на времето хемороидите пречат на пациентите да стоят или седят на стол. Може да се наблюдава сериозен спад в представянето и производителността на професионалистите на тези две позиции, например учители, държавни служители, бръснари, търговци, лекари, адвокати, съдии, войници и др.

Защо да избера лазер?

Това е нехирургичен метод
Времето на процедурата е 5 минути
Пациентът може да се върне към ежедневието си, да шофира и да отиде на работа след процедурата
Това е безболезнено, безкръвно лечение, което не изисква хоспитализация.

Специалист по обща хирургия Op.Dr. Клиника Ertan Beyatlı

Хирургията е изкуство..

Karakaş Mah., Fevzi Çakmak Blv., No:34, D:1, 39000 Kırklareli / Турция Google Maps

Телефон: +90 (531) 618-8964 

 WhatsApp

Често задавани въпроси,

Колко дни са необходими за излекуване от лазерна операция на хемороиди?

Лазерното лечение на хемороиди, което днес е модерен метод, има възстановителен период от 2-4 дни.

Колко струва лазерната операция за хемороиди?

Истинското лазерно приложение за хемороиди е малко скъпо. Тъй като при лазерното приложение се използват иглени върхове, внесени от чужбина, ценовият диапазон на процедурата варира между 700 – 1000 долара. Разходите се изчисляват въз основа на броя и размера на хемороидите и придружаващите ги анални фисури или анални фистули. В повечето случаи средната цена е 850 долара (1540 български лева).

Нехирургично лазерно лечение на хемороиди – 2024 yazısı ilk önce Doktorca üzerinde ortaya çıktı.

Kabızlık (Konstipasyon, İngilizce = Constipation) Kabızlık, seyrek veya geçmesi zor bağırsak hareketlerini ifade eder. Dışkı genellikle sert ve kurudur. Diğer belirtiler arasında karın ağrısı, şişkinlik ve bağırsak hareketini tamamen geçmemiş gibi hissetme sayılabilir.

Obstipasyon ise kabızlıktan bir adım daha ileridedir ve kuru sert dışkı birikiminin geçememesiyle birlikte gaz çıkaramama ile karakterizedir. Yani hem dışkı hem de gaz birikimi olur. Bu, kolonun tüm uzunluğu boyunca çarpışmaya neden olabilir ve önemli bir süre boyunca mevcutsa kalıcı hasara yol açabilir.

Kabızlıktan kaynaklanan komplikasyonlar hemoroid, anal fissür veya fekal impaksiyonu içerebilir. Yetişkinlerde normal bağırsak hareket sıklığı günde üç ile haftada üç arasındadır. Bebeklerde genellikle günde üç ila dört bağırsak hareketi olurken, küçük çocuklar tipik olarak günde iki ila üç bağırsak hareketi yapar.

Kabızlığın birçok nedeni vardır. Yaygın nedenleri arasında dışkının kolon içinde yavaş hareket etmesi, irritabl bağırsak sendromu ve pelvik taban bozuklukları yer alır. Altta yatan ilişkili hastalıklar arasında hipotiroidizm, diyabet, Parkinson hastalığı, çölyak hastalığı, çölyak dışı glüten duyarlılığı, kolon kanseri, divertikülit ve inflamatuar bağırsak hastalığı yer alır. Kabızlık ile ilişkili ilaçlar arasında opioidler, belirli antiasitler, kalsiyum kanal blokerleri ve antikolinerjikler bulunur. Opioid alanların yaklaşık% 90’ı kabızlık geliştirir. Kabızlık daha çok kilo kaybı veya anemi olduğunda, dışkıda kan bulunduğunda, bir kişinin ailesinde inflamatuar bağırsak hastalığı veya kolon kanseri öyküsü olduğunda veya daha yaşlı bir kişide yeni başladığında ilgilidir.

Kabızlığın tedavisi, altta yatan nedene ve var olduğu süreye bağlıdır. Yeterli sıvı içmeyi, daha fazla lif yemeyi ve egzersiz yapmayı içerebilecek önlemler. Bu etkili değilse, toplu şekillendirici ajan, ozmotik ajan, dışkı yumuşatıcı veya kayganlaştırıcı tipte laksatifler önerilebilir. Uyarıcı müshiller genellikle diğer türler etkili olmadığında saklanır. Diğer tedaviler biofeedback veya nadir durumlarda ameliyatı içerebilir.

Genel popülasyonda kabızlık oranları yüzde 2-30’dur. Bakım evinde yaşayan yaşlılar arasında kabızlık oranı yüzde 50-75’tir. Amerika Birleşik Devletleri’nde insanlar kabızlık ilaçları için yılda 250 milyon dolardan fazla para harcıyor.

Tanım

Kabızlık bir hastalık değil semptomdur. En sık olarak kabızlık, genellikle haftada 3’ten az dışkı olmak üzere seyrek bağırsak hareketleri olarak düşünülür. Bununla birlikte, kişilerin başka şikayetleri de olabilir:

• Bağırsak hareketleri ile ıkınma
• Bağırsak hareketini geçmek için aşırı zaman gerekiyor
• Sert tabureler
• Zorlanmaya bağlı bağırsak hareketlerinde ağrı
• Karın ağrısı
• Karın şişkinliği.
• tamamlanmamış bağırsak tahliyesi hissi.

Roma III Kriterleri, çeşitli yaş gruplarında kabızlık teşhisini standartlaştırmaya yardımcı olan bir dizi semptomdur. Bu kriterler, doktorların kabızlığı standart bir şekilde daha iyi tanımlamalarına yardımcı olur.

Nedenleri

Kabızlığın nedenleri doğuştan, birincil ve ikincil olarak ikiye ayrılabilir. En yaygın tür birincildir ve yaşamı tehdit etmez. Ayrıca çocuklar ve yetişkinler gibi etkilenen yaş grubuna göre de bölünebilir.

Birincil veya fonksiyonel kabızlık, ilaç yan etkileri veya altta yatan bir tıbbi durum gibi altta yatan bir nedene bağlı olmayan altı aydan uzun süredir devam eden semptomlarla tanımlanır. Karın ağrısı ile ilişkili olmadığı için irritabl bağırsak sendromundan ayırt edilir. En yaygın kabızlık türüdür ve genellikle çok faktörlüdür. Yetişkinlerde, bu tür birincil nedenler şunları içerir: yetersiz diyet lifi veya sıvı alımı gibi diyet seçimleri veya azalmış fiziksel aktivite gibi davranışsal nedenler. Yaşlılarda, yaygın nedenler yetersiz diyet lifi alımı, yetersiz sıvı alımı, azalmış fiziksel aktivite, ilaçların yan etkileri, hipotiroidizm ve kolorektal kanserin neden olduğu tıkanmaya bağlanmıştır. Ancak bu faktörleri destekleyen kanıtlar zayıftır.

İkincil nedenler arasında opiatlar gibi ilaçların yan etkileri, endokrin ve hipotiroidizm gibi metabolik bozukluklar ve kolorektal kanser gibi tıkanma sayılabilir. Çölyak hastalığı ve çölyak dışı glüten duyarlılığı da kabızlık ile ortaya çıkabilir. Sistosel, kronik kabızlık sonucu gelişebilir.

Diyet

Kabızlığa düşük lifli diyet, düşük sıvı alımı veya diyet neden olabilir veya şiddetlenebilir. Diyet lifi, kolonik taşıma süresini azaltmaya yardımcı olur, dışkı hacmini artırır, ancak aynı zamanda dışkıyı yumuşatır. Bu nedenle, düşük lifli diyetler birincil kabızlığa neden olabilir.

İlaçlar

Pek çok ilacın yan etkisi olarak kabızlık vardır. Bazıları opioidler, diüretikler, antidepresanlar, antihistaminikler, antispazmodikler, antikonvülzanlar, trisiklik antidepresanlar, antiaritmikler, beta-adrenoseptör antagonistleri, anti-diyare, 5-HT3 reseptör antagonistleri, örneğin ondansetron ve alüminyum antasidler) içerir (ancak bunlarla sınırlı değildir). Nifedipin ve verapamil gibi belirli kalsiyum kanal blokerleri, rektosigmoid kolonda motilite disfonksiyonu nedeniyle şiddetli kabızlığa neden olabilir. Kalsiyum ve demir takviyeleri gibi takviyeler de dikkate değer bir yan etki olarak kabızlığa sahip olabilir.

Tıbbi durumlar

Kabızlığa neden olabilecek metabolik ve endokrin problemler şunları içerir: hiperkalsemi, hipotiroidizm, hiperparatiroidizm, porfiri, kronik böbrek hastalığı, pan-hipopituitarizm, diabetes mellitus ve kistik fibroz. Kabızlık, kas ve miyotonik distrofisi olan kişilerde de yaygındır.

Kabızlık ile ortaya çıkabilen sistemik hastalıklar arasında çölyak hastalığı ve sistemik skleroz yer alır.

Kabızlığın bir dizi yapısal (mekanik, morfolojik, anatomik) nedeni vardır; kolorektal kanser, darlıklar, rektokoller, anal sfinkter hasarı veya malformasyon ve ameliyat sonrası gibi dışkı geçişini durduran kolon içinde yer kaplayan lezyonlar oluşturarak. değişiklikler. Diğer maligniteler gibi bağırsak dışı kitleler de dış bası nedeniyle kabızlığa neden olabilir.

Kabızlığın ayrıca anismus, inen perine sendromu ve Hirschsprung hastalığı gibi nörolojik nedenleri vardır. Bebeklerde Hirschsprung hastalığı, kabızlık ile ilişkili en yaygın tıbbi hastalıktır. Anismus, kronik kabızlığı veya tıkalı dışkısı olan küçük bir azınlıkta ortaya çıkar.

Omurilik lezyonları ve Parkinson hastalığı ve pelvik taban disfonksiyonu gibi nörolojik bozukluklar da kabızlığa yol açabilir.

Psikolojik

Dışkının gönüllü olarak kesilmesi, kabızlığın yaygın bir nedenidir. Vazgeçme seçimi ağrı korkusu, umumi tuvalet korkusu veya tembellik gibi faktörlere bağlı olabilir. Bir çocuk dışkıyı tuttuğunda, bu sorunun üstesinden gelmek için teşvik, sıvı, lif ve müshil kombinasyonu faydalı olabilir. Tutma ile erken müdahale, anal fissürlere yol açabileceğinden önemlidir.

Doğuştan

Doğumda ortaya çıkan bir dizi hastalık çocuklarda kabızlığa neden olabilir. Hirschsprung hastalığı (HD) en sık görülen grup olarak nadirdir. Ayrıca anüsün öne yer değiştirmesi, deliksiz anüs, darlıklar ve küçük sol kolon sendromu gibi kabızlığa yol açabilen konjenital yapısal anomaliler de vardır.

Teşhis yaklaşımı

Teşhis, tipik olarak bir kişinin semptomları açıklamasına göre yapılır. Geçmesi zor, çok sıkı veya küçük sert topaklardan oluşan bağırsak hareketleri (tavşanlar tarafından atılanlar gibi), her gün meydana gelse bile kabızlık olarak nitelendirilir. Kabızlık, geleneksel olarak haftada üç veya daha az bağırsak hareketi olarak tanımlanır. Kabızlık ile ilgili diğer semptomlar arasında şişkinlik, şişkinlik, karın ağrısı, baş ağrıları, yorgunluk hissi ve sinirsel yorgunluk veya eksik boşalma hissi sayılabilir. Kabızlık bir tanı olsa da, tipik olarak bir nedeni ayırt etmek için değerlendirme gerektiren bir semptom olarak görülür.

Açıklama

Akut (günler ila haftalar arası) veya kronik (aylar ila yıllar) kabızlık başlangıcı arasında ayrım yapın çünkü bu bilgi ayırıcı tanıyı değiştirir. Bu, eşlik eden semptomlar bağlamında, doktorların kabızlığın nedenini keşfetmesine yardımcı olur. İnsanlar genellikle kabızlığını, geçmesi zor bağırsak hareketleri, topaklı veya sert kıvamlı sert dışkı ve bağırsak hareketleri sırasında aşırı zorlanma olarak tanımlarlar. Kabızlığa sıklıkla şişkinlik, abdominal distansiyon ve abdominal ağrı eşlik eder. Karın rahatsızlığıyla ilişkili kronik kabızlık (semptomlar, üç aydan fazla süreyle ayda en az üç gün görülür), bariz bir neden bulunamadığında sıklıkla irritabl bağırsak sendromu (IBS) olarak teşhis edilir.

Kötü beslenme alışkanlıkları, önceki karın ameliyatları ve bazı tıbbi durumlar kabızlığa katkıda bulunabilir. Kabızlık ile ilişkili hastalıklar arasında hipotiroidizm, belirli kanser türleri ve irritabl bağırsak sendromu bulunur. Düşük lif alımı, yetersiz miktarda sıvı, yetersiz ambulasyon veya hareketsizlik veya ilaçlar kabızlığa katkıda bulunabilir. Yukarıda açıklanan semptomların bir sonucu olarak kabızlığın varlığı tespit edildikten sonra, kabızlığın nedeni belirlenmelidir.

Hayatı tehdit etmeyenleri ciddi nedenlerden ayırmak kısmen semptomlara bağlı olabilir. Örneğin, bir kişinin ailesinde kolon kanseri, ateş, kilo kaybı ve rektal kanama öyküsü varsa kolon kanserinden şüphelenilebilir. Diğer endişe verici belirtiler ve semptomlar arasında ailede veya kişisel inflamatuar bağırsak hastalığı öyküsü, 50 yaşın üzerinde başlangıç ​​yaşı, dışkı kalibresinde değişiklik, bulantı, kusma ve halsizlik, uyuşma ve idrara çıkma zorluğu gibi nörolojik semptomlar yer alır.

Muayene

Fizik muayene, en azından bir karın muayenesi ve rektal muayeneyi içermelidir. Karın muayenesi, önemli dışkı yükü varsa abdominal bir kitleyi ortaya çıkarabilir ve abdominal rahatsızlığı ortaya çıkarabilir. Rektal muayene, anal sfinkter tonusu ve alt rektumun herhangi bir dışkı içerip içermediğine dair bir izlenim verir. Rektal muayene (Proktoloji) aynı zamanda dışkının kıvamı, hemoroit varlığı, kan ve deri etiketleri, fissürler, anal siğiller gibi perineal düzensizliklerin olup olmadığı hakkında bilgi verir. Fiziksel muayene, bir doktor tarafından manuel olarak yapılır ve hangi teşhis testlerinin sipariş edileceğine rehberlik etmek için kullanılır.

Teşhis testleri

Fonksiyonel kabızlık yaygındır ve tanısal testi garanti etmez. Alarm belirti veya semptomları olanlar için tipik olarak görüntüleme ve laboratuvar testleri önerilir.

Yapılan laboratuvar testleri, kabızlığın şüpheli altta yatan nedenine bağlıdır. Testler, CBC (tam kan sayımı), tiroid fonksiyon testleri, serum kalsiyum, serum potasyumu vb. İçerebilir.

Abdominal röntgenler (ADBG filmi) genellikle sadece bağırsak tıkanıklığından şüpheleniliyorsa yapılır, kolonda geniş çapta gömülü dışkı ortaya çıkabilir ve benzer semptomların diğer nedenlerini doğrulayabilir veya ekarte edebilir.

Kolonda tümör gibi anormallikten şüpheleniliyorsa kolonoskopi yapılabilir. Nadiren sipariş edilen diğer testler anorektal manometri, anal sfinkter elektromiyografi ve defekografiyi içerir.

Kolonik yayılan basınç dalgası dizileri (PS’ler), bağırsak içeriğinin ayrık hareketlerinden sorumludur ve normal dışkılama için hayati öneme sahiptir. PS frekansı, genliği ve yayılma kapsamındaki eksikliklerin tümü, şiddetli dışkılama disfonksiyonunda (SDD) rol oynar. Bu anormal motor kalıplarını normalleştirebilen mekanizmalar sorunu gidermeye yardımcı olabilir. Son zamanlarda, şiddetli kabızlığın tedavisi için yeni sakral sinir stimülasyonu (SNS) tedavisi kullanılmaktadır.

Kriterler

Fonksiyonel kabızlık için Roma III Kriterleri, aşağıdakilerden iki veya daha fazlasını içermeli ve son üç aydır, semptomlar tanıdan en az 6 ay önce başlamalıdır.

• Dışkılama sırasında bağırsak hareketlerinin en az% 25’i için ıkınma
• Dışkılamaların en az% 25’inde yumrulu veya sert dışkı
• Dışkılamaların en az% 25’inde eksik tahliye hissi
• Dışkılamaların en az% 25’inde anorektal tıkanma / tıkanma hissi
• Dışkılamaların en az% 25’ini kolaylaştırmak için manuel manevralar
• Haftada 3’ten az dışkılama
• Gevşek dışkı, müshil kullanılmadan nadiren bulunur
• İrritabl bağırsak sendromu için yetersiz kriterler vardır

Önleme

Kabızlığı önlemek genellikle tedavi etmekten daha kolaydır. Kabızlığın giderilmesinin ardından yeterli egzersiz, sıvı alımı ve yüksek lifli beslenme ile idame önerilir.

Tedavi

Sınırlı sayıda neden acil tıbbi müdahale gerektirir veya ciddi sonuçlara neden olur.

Kabızlığın tedavisi, biliniyorsa altta yatan nedene odaklanmalıdır. Ulusal Sağlık ve Bakım Mükemmelliği Enstitüsü (NICE), yetişkinlerde kabızlığı iki kategoriye ayırır – bilinmeyen nedene bağlı kronik kabızlık ve opiatlara bağlı kabızlık.

Nedeni bilinmeyen kronik kabızlığın ana tedavisi artan su ve lif alımını içerir (diyet veya takviye olarak). Bağırsak hareketleri kullanımlarına bağlı olabileceğinden müshil veya lavmanların rutin kullanımı önerilmez. [Kaynak belirtilmeli]

Lif takviyeleri

Psyllium gibi çözünür lif takviyeleri, buğday kepeği gibi çözünmeyen liflere kıyasla genellikle kronik kabızlık için birinci basamak tedavi olarak kabul edilir. Lif takviyelerinin yan etkileri arasında şişkinlik, gaz, ishal ve olası demir, kalsiyum emilim bozukluğu ve bazı ilaçlar bulunur. Bununla birlikte, opiat kaynaklı kabızlığı olan hastalar muhtemelen lif takviyelerinden fayda görmeyecektir.

Müshiller

Müshil kullanılıyorsa, düşük maliyetleri ve güvenlilikleri nedeniyle ilk seçenek olarak magnezya sütü veya polietilen glikol önerilmektedir. Uyarıcılar sadece bu etkili olmadığında kullanılmalıdır. Kronik kabızlık vakalarında polietilen glikol laktulozdan üstün görünmektedir. Prokinetikler, gastrointestinal motiliteyi iyileştirmek için kullanılabilir. Bir dizi yeni ajan, kronik kabızlıkta olumlu sonuçlar göstermiştir; bunlar prukaloprid ve lubiprostonu içerir. Cisapride, üçüncü dünya ülkelerinde yaygın olarak bulunmakta, ancak batının çoğunda geri çekilmiştir. Potansiyel olarak kardiyak aritmi ve ölümlere neden olurken kabızlığa faydası olduğu gösterilmemiştir.

Lavman

Lavmanlar (örneğin Fleet lavman, BT enema, Libalaks enema), bir tür mekanik uyarım sağlamak için kullanılabilir. Dışkıdan mümkün olduğunca fazla kolonu temizlemek için büyük bir hacim veya yüksek lavman verilebilir, ve verilen solüsyon genellikle kolonun astarını tahriş ederek dışkılamanın aciliyetini artıran kastil sabunu içerir. Bununla birlikte, düşük lavman genellikle bağırsak yolunda değil, yalnızca rektumdaki dışkı için yararlıdır.

Fiziksel müdahale

Yukarıdaki önlemlere direnen kabızlık, elle dağıtma gibi fiziksel müdahale gerektirebilir (etkilenen dışkının eller kullanılarak fiziksel olarak çıkarılması; dışkı etkisine bakınız). Düzenli egzersiz, kronik kabızlığı iyileştirmeye yardımcı olabilir.

Cerrahi müdahale

Refrakter vakalarda kabızlığı gidermeye yardımcı olmak için prosedürler uygulanabilir. Sakral sinir stimülasyonunun az sayıda vakada etkili olduğu gösterilmiştir. İleorektal anastomozlu kolektomi, sadece kolonik geçiş süresinin yavaş olduğu bilinen ve dışkılama bozukluğu tedavi edilen veya olmayan hastalarda yapılan başka bir girişimdir. Bu büyük bir ameliyat olduğu için, yan etkiler arasında önemli karın ağrısı, ince bağırsak tıkanması ve ameliyat sonrası enfeksiyonlar olabilir. Ayrıca, çok değişken bir başarı oranına sahiptir ve duruma çok bağlıdır.

Prognoz

Kabızlıktan kaynaklanabilecek komplikasyonlar arasında hemoroitler, anal fissürler, rektal prolapsus ve fekal impaksiyon yer alır. Dışkıyı çıkarmak için zorlanmak hemoroide neden olabilir. Kabızlığın sonraki aşamalarında, karın şişkin, sert ve yaygın bir şekilde hassas hale gelebilir. Şiddetli vakalar (“dışkı sıkışması” veya kötü huylu kabızlık) bağırsak tıkanıklığı (mide bulantısı, kusma, hassas karın) ve enkoprezis semptomları sergileyebilir; burada ince bağırsaktan gelen yumuşak dışkı, kolondaki etkilenen dışkı maddesini atlar.

Epidemiyoloji

Kabızlık, yetişkinlerde en sık görülen kronik gastrointestinal bozukluktur. Kullanılan tanıma bağlı olarak, nüfusun% 2 ila% 20’sinde görülür. Kadınlarda, yaşlılarda ve çocuklarda daha yaygındır. Spesifik olarak bilinen bir nedeni olmayan kabızlık, kadınları erkeklerden daha sık etkilenir. Yaşlılarda daha sık ortaya çıkmasının nedenleri, insanlar yaşlandıkça sağlık sorunlarının artması ve fiziksel aktivitenin azalmasından kaynaklanmaktadır.

Dünya çapında nüfusun% 12’si kabızlık olduğunu bildirmektedir.
Kronik kabızlık, her yıl çocuk polikliniklerine yapılan tüm ziyaretlerin% 3’ünü oluşturmaktadır.
Kabızlığa bağlı sağlık bakımı, ABD’de yıllık toplam 6,9 milyar dolardır.
Dört milyondan fazla Amerikalı sık sık kabızlık çekiyor ve bu da yılda 2,5 milyon doktor ziyareti yapıyor.
Amerika’da müshil ürünlerine her yıl yaklaşık 725 milyon dolar harcanmaktadır.

Tarih

Antik çağlardan beri farklı toplumlar, sağlık hizmeti sağlayıcılarının hastalarda kabızlığa nasıl tepki vermesi gerektiği konusunda tıbbi görüşler yayınladılar. Çeşitli zamanlarda ve yerlerde doktorlar, kabızlığın her türlü tıbbi veya sosyal nedeni olduğunu iddia ettiler. Tarihteki doktorlar, bir spatula mundani kullanımı dahil olmak üzere kabızlığı makul ve mantıksız yollarla tedavi etmişlerdir.

Hastalık mikrop teorisinin ortaya çıkışından sonra, “kendi kendine zehirlenme” fikri, popüler Batı düşüncesine yeni bir yoldan girdi. Bilimsel bir tıbbi tedavi olarak lavman ve alternatif tıbbi tedavi olarak kolon temizliği, tıbbi uygulamada daha yaygın hale geldi.

Batıda 1700’lerden beri, kabızlığı olan kişilerin oburluk veya tembellik nedeniyle ahlaki açıdan bir takım başarısızlıklara sahip olduğuna dair bazı popüler düşünceler var.

Özel popülasyonlar

Çocuklarda kabızlık

Çocukların yaklaşık% 3’ünde kabızlık var, kız ve erkek çocuklar eşit derecede etkileniyor. Genel pediatrist ziyaretlerinin yaklaşık% 5’ini ve pediatrik gastroenterolog ziyaretlerinin% 25’ini oluşturan kabızlık ile semptom, sağlık sistemi üzerinde önemli bir finansal etki taşır. Kabızlığın en yaygın olarak ortaya çıktığı yaşı kesin olarak değerlendirmek zor olsa da, çocuklar sıklıkla yaşam değişiklikleri ile birlikte kabızlıktan muzdariptir. Örnekler şunları içerir: tuvalet eğitimi, yeni bir okula başlamak veya yeni bir okula geçiş ve diyet değişiklikleri. Özellikle bebeklerde mama değişiklikleri veya anne sütünden mamaya geçiş kabızlığa neden olabilir. Kabızlık vakalarının çoğu tıbbi bir hastalığa bağlı değildir ve tedavi sadece semptomları hafifletmeye odaklanabilir.

Doğum sonrası kadınlar

Hamilelikten sonraki altı haftalık döneme doğum sonrası evre denir. Bu süre zarfında, kadınların kabızlık riski artmaktadır. Birçok çalışmada kabızlık prevalansının ilk 3 ayda% 25 civarında olduğu tahmin edilmektedir. Kabızlık, özellikle perineal yırtık veya epizyotomi geçirmişse, doğum sürecinden hala iyileşmekte olduğundan kadınlar için rahatsızlığa neden olabilir. Bu popülasyonda kabızlık riskini artıran risk faktörleri şunları içerir:

• Doğum sırasında levator ani kaslarının (pelvik taban kasları) hasar görmesi
• Forseps destekli doğum
• Uzun süren ikinci aşama
• Büyük bir çocuk doğurmak
• Hemoroid

Hemoroit hamilelikte yaygındır ve kabızlık olduğunda da şiddetlenebilir. Dışkı ile ağrıya neden olabilecek herhangi bir şey (hemoroit, perineal yırtık, epizyotomi) kabızlığa yol açabilir çünkü hastalar ağrıdan kaçınmak için bağırsak hareketlerini engelleyebilir.

Pelvik taban kasları, bağırsak hareketinin geçmesine yardımcı olmada önemli bir rol oynar. Yukarıdaki risk faktörlerinden bazılarının bu kaslara zarar vermesi (örnekler – büyük bir çocuk doğurma, doğumun ikinci aşaması, forsepsle doğum) kabızlığa neden olabilir. Lavman doğum sırasında uygulanabilir ve bunlar doğumdan sonraki günlerde bağırsak hareketlerini de değiştirebilir. Bununla birlikte, bu grup insanda müshillerin etkinliği ve güvenliği hakkında sonuç çıkarmak için yeterli kanıt yoktur.

Kabızlık Sebepleri ve basit çözüm yolları yazısı ilk önce Doktorca üzerinde ortaya çıktı.

Rektoskopi ve anoskopi nasıl yapılır

Bu testleri gerçekleştirmek için özel aletler kullanılır: anoskop ve rektoskop. Düzgün bir şekilde yağlanan ve belirli bir rehber yardımıyla bu cihazlar anal deliğe nazikçe yerleştirilir.

İstenilen derinliğe ulaşıldığında, doktor rehberi çıkarır ve aleti çekmeye başlar. Aleti çekerken, uzman doktor (Proktolog), alt rektumun ve anal kanalın duvarlarını tam olarak görmesini sağlayan hafif dairesel hareketler gerçekleştirir.

Ne zaman yapılır?

Uzman doktor, anoskopi ve rektoskopi yoluyla hemoroid, anal veya rektal polipler, anal fistüller, kondilomata (genital siğiller), anal fissürler, anüs ve rektum kanseri gibi çok sayıda hastalığı teşhis edebilir.

Rektoskopi ve anoskopi arasındaki fark nedir?

Anoskop, rektoskoptan daha kısadır (5 cm uzunluğunda) ve anal kanalın incelenmesine izin verir. Rektoskop ise daha uzundur (12 cm uzunluğunda) ve rektumun alt kısmının da incelenmesine izin verir. Rektosigmoidoskop da 70 cm uzunluğundadır.

Rektoskop, büyütülmüş görselleştirme ve rektal duvarların hafif genişlemesi sayesinde incelenen alanın daha iyi görülebilmesi için bir büyüteç ve bir üfleme cihazı ile donatılabilir. Uzman doktor tarafından yapıldığında, hem rektoskopi hem de anoskopi ağrılı değildir ve sadece birkaç dakika süren bir muayenedir.

Rektoskopi ve anoskopi hazırlığı

Anorektal kanalın yeterli bir şekilde görülebilmesi için hastanın muayeneden bir gün önce ve ziyaretten birkaç saat önce lavman (enema) yapması gerekebilir. Diyet değişikliği veya müshil veya ilaç gerekmez.

Yüksek çözünürlüklü anoskopi nedir ve nasıl yapılır?

Yüksek çözünürlüklü anoskopi (High-resolution anoscopy HRA), geleneksel anoskopinin evrimidir. Geleneksel anoskopi gibi, HRA anestezi olmadan günlübirlik işlem olarak hastanede veya muayenehanede yapılabilir. HRA aslında sadece birkaç dakika süren minimal invaziv bir incelemedir.

Bu muayene sayesinde uzman doktor, anal kanalın büyütülmüş görüntülerini görebilir, bunları kaydedebilir ve sonraki tanısal testlerin sonuçlarıyla karşılaştırabilir.

HRA, anal kanalın herhangi bir lezyonunu doğru bir şekilde görselleştirmeye izin verir. Muayene sırasında bu lezyonların olası çıkarılması veya doku biyopsisi yapılması da mümkündür.

Bugüne kadar bu muayene, HPV virüsünün neden olduğu lezyonları erken bir aşamada bile teşhis etmek için en güvenilir araçlardan birini temsil etmektedir.

Bu muayene sayesinde, en deneyimli merkezlerde, doktor anüs kanserine dönüşebilecek lezyonların varlığını zaten onaylayabilir veya dışlayabilir. Bununla birlikte, biyopsi, lezyonların özelliklerini ve evresini doğru bir şekilde tanımlamak için uygundur.

Rektoskopi ve anoskopi nedir ve nasıl yapılır? yazısı ilk önce Doktorca üzerinde ortaya çıktı.

Barsak duvarının dışarıya doğru fıtıklaşmanın nedeni tam olarak belli olmasa da birçok etiofizyolojik mekanizma düşünülmüştür. Bu nedenlerin arasında fıtıklaşmaya neden olan basıncın barsağın içerisinden veya dışarısından olmasıyla ilgilidir.

Divertikül Çeşitleri

• İtme (Pushing) Divertikül. Barsak içerisinde artan basınçtan (örneğin uzun süre devam eden kabızlık) kaynaklanan divertiküllere Pushing divertikül denir.
• Çekme (Pulling) Divertikül. Dışarıdan uygulanan çekim gücü ile kaynaklanan divertiküllere pulling divertikül denilmektedir.

Kolon Divertiküllerin duvar yapısı dikkate alınarak yapılan sınıflamada da ise iki ana gurup altında sınıflanmaktadır:

• Gerçek Divertikül. Barsak duvarının tamamının fıtıklaşması.
• Yalancı Divertikül. Barsak duvarının bir kısmının fıtıklaşması.

Divertiküllerin Belirtileri Nelerdir?

Çoğu divertiküller sessiz ve ağrısız olduğundan teşhis edilemez.

Hastaların %30’unda ise:

• karın ağrısı
• kabızlık
• karında şişkinlik
• Komplikasyon. Divertiküllerin iltihaplanması durumlarda ise (Divertikülit = Diverticulatis) aşırı karın ağrısı (akut batın), makattan kan gelmesi, ishal ve ateş olabilir. Divertikül delindiğinde ise barsak içeriği karın boşluğuna boşalır ve akut peritonit tablosu gelişir. Bu durumu hayati tehlikesi vardır.

Meckel Divertikülü ince ve kalın barsağın buluştuğu bölgeye yakın bir yerde olduğundan sık sık Apandisit hastalığı ile karıştırılır ve yanlış tanı ve tedaviye neden olur.

Kalın barsakta oluşan çok sayıdaki divertiküler hastalığa da Divertikülosis Coli adı verilir.

Divertikül Nasıl Anlaşılır?

Çoğu divertikül tesadüfen teşhis edilir.

Karın ultrasonu, tomografi veya MR filmlerinde, Kolonoskopi ve endoskopi esnasında, baryumlu kolon grafilerinde ortaya çıkar.

Divertikülün tedavisi nedir?

Çoğu Kolon Divertikülü belirti yapmadığından dolayı tedavi gerektirmez ve sadece takip edilmesi yeterlidir. Ancak şikayetlere neden olan iltihabi divertiküller uygun antibiyotiklerle tedavi edilir. Cerrahi müdahale aşağıdaki durumlarda yapılır:

• medikal tedaviye yanıt vermeyen divertikülitler
• divertikülün delinmesi veya komşu organlara fistülize olması
• divertikül içerisinden kaynaklanan aşırı kanamalar
• çok sayıda divertikülün olması

Kolon Divertikülü için Cerrahi Tedavi

Cerrahi müdahale esnasında 1-3 adet olan divertiküller tek tek çıkartılır ve geriye kalan barsak onarılır (divertikülektomi = Wedge rezeksiyonu ve primer sütür). Çok sayıda olan divertiküllerde (divertikulosis Coli) ise barsağın belli bir bölümü tamamen çıkartılır ve geriye kalan sağlam barsak kısmı uç-uca dikilir (rezeksiyon+anastomoz)

Divertikül nedir? yazısı ilk önce Doktorca üzerinde ortaya çıktı.

Dünyada ishal beş yaşından küçükler arasında ölümün ikinci büyük nedenidir (pnömoniden sonra), yılda 1,5 milyon bebek bu yolla ölür. Az gelişmiş ülkelerdeki bu ölümlerin en büyük nedeni yeterince temiz suyun yokluğu ve atık su arıtma kapasitesinin yetersizliğidir; içme suyuna kanalizasyon suyu karışması da önemli bir nedendir.

ishalin Nedenleri Nelerdir ?

İshal birçok nedeni vardır (polifaktöriyel). C vitamini veya magnezyumun fazla miktarda alınmasından da kaynaklanabilir. İnsan ve hayvan sağlığı açısından en önemli sebepler infeksiyöz hastalıklardır. İshalle beraber karın ağrısı, bulantı ve kusma da görülebilir. İshalin bazı özellikleri başka durumlarda da görülebildiği için ishalin tıbbî tanımı günde 200 gramdan fazla dışkı üretimini içerir.

İshal, kalın bağırsağın yeterince sıvı emmemesinden meydana gelir. Normalde, hem sindirim sürecinin bir parçası olarak, hem de sıvı içmekten dolayı, yemek bol miktarda suyla karışıktır. Dolayısıyla kalın bağırsağa varmadan önce sindirilmiş yemek esas olarak sıvı durumdadır. Kalın bağırsak suyu emerek kalan malzemeyi yarı katı bir hale getirir. Kalın bağırsak zarar görmüş veya yangılıysa su emilmesi engellenir ve sulu dışkı meydana gelir.

İshalin en sıkça görülen nedeni viral enfeksiyon veya bakteriyel toksinlerdir. Sağlıklı yaşam şartlarında ve bol gıda ve su olduğunda ishalli olmak dışında sağlıklı olan bir kişi viral bir enfeksiyondan birkaç günde, en fazla bir haftada kurtulur. Buna karşın hastalıklı veya kötü beslenen kişilerde ishal ciddî su kaybına yol açabilir ve tedavi olunmadığı takdirde hayati tehlike oluşturabilir.

İshal ayrıca daha ciddî hastalıkların bir belirtisi olabilir; örneğin dizanteri, kolera, botulizm veya Crohn hastalığı gibi kronik bir duruma işaret edebilir. Apandisit hastalarında genelde ishal olmasa da apandis patlamasının sık görülen bir belirtisidir. Radyasyon hastalığının da bir sonucudur. Laktoz toleranssız olanlarda beslenme ishal nedeni olabilir.

İshalin tedavisi hastanın kaybetmiş olduğu suyun yerini alacak miktarda ona su almasıdır, tercihen suda gerekli tuz ve bazı besinleri de sağlamış olmak için suda elektrolitler bulunmalıdır. Çoğu kişi için bundan başka bir tedavi gerekli değildir. Ancak, aşağıdaki tip ishallerde genelde tıbbi gözetim önerilir.

• Bebeklerde ishal;
• Küçük çocuklarda orta derece veya şiddetli ishal;
• Kanla karışık ishal;
• İki haftadan uzun süreli ishal;
• Kramp yapmayan karın ağrısı, kilo kaybı gibi genel hastalıkla ilintili ishal;
• Az gelişmiş ülkelerde seyahat edenlerde ishal, çünkü parazit gibi alışık olmadıkları enfeksiyonları olma olasılıkları daha yüksektir.
• Yiyecek hazırlayanlar, çünkü başkalarına bulaştırma olasılığı daha yüksektir.
• Hastane, çocuk bakım, geriyatrik (yaşlı) veya rehabilitasyon merkezlerinde ishal.

ishal Neden Olur ? (Diyarenin Mekanizması)

İshal dört farklı mekanizma sonucu meydana gelebilir:
Osmotik ishal: Emilemiyen veya az emilen maddelerin varlığı dışkı ile bağırsak hücreleri arasında bir osmotik basınç oluşturur. Bu basınç farkı yüzünden hücrelerden su çıkar. Osmotik basınca neden olan durumlar emilim bozuklukları, bazı kabız ilaçları ve magnezyum içeren antasitlerdir. En önemli sebebi aşırı sıvı gıda tüketilmesidir.

Salgısal ishal: Bu tür ishalde bağırsak epitel hücrelerinin iyon taşıma mekanzmalarında bir bozukluk vardır, bunun sonucu aşırı su salgılaması, yetersiz su emilimi veya ikisi birlikte olur. Kolera ve enterotoksijenik E. coli enfeksiyonları böyledir. Hipertiroidizm, çölyak hastalığı, kolajenli kolit gibi hastalıklarda da bu mekanizma hakimdir. Bazı kabız ilaçları da bu yolla etki eder.

Hareketlilik değişmeleri. Bu iki farklı yoldan etki edebilir:

Fazla hareketlilik: dışkı, hücrelerle yeterince uzun süre temas edemeden bağırsaktan geçtiği için taşıdığı su vücut tarafından emilemez. Bunun nedenleri arasında hipertiroidizm, spastik kolon sendromu (İBS), karsinoid sendrom, gastrektomi sonrası ve vagotomi sonrası sayılabilir.

Az hareketlilik: Aşırı bakteri büyümesi olur, bu yüzden safra tuzları parçalanır bu da yağlı dışkı ve ishale yol açar.
Genelde hareket bozukluklarının tanısını koymak zor olduğu için diğer mekanizmalar dışlandıktan sonra kalan tek seçenek olmasıyla varlığına hükmedilir.

Bu yukarda belirtilen mekanizmalar her zaman tek başlarına çalışmazlar. Örneğin enfeksiyonlu ve enflamatuar ishalde emilim bozuklukları hem osmotik ishale hem de aktif su salgılanmasına yol açabilir.

Akut ishal Nedir ?

Bu, iki haftadan kısa süren ishaller olarak tanımlanır ve enterit olarak da adlandırılır. Hemen her zaman enfeksiyondan kaynaklanır.

Akut ishalde hastaya güven vermek, yeterince sıvı almasını sağlamak ve beklemek yeterlidir. Ağır vakalarda veya hastalığın nedeninin anlaşılmasının önemli olduğu durumlarda dışkı kültürleri alınır.
En sık görülen organizmalar Campylobacter (hayvan kaynaklıdır), Salmonella (O da hayvan kökenlidir), Cryptosporidium (hayvan kökenli), Giardia lamblia (içme suyunda yaşar). Daha ender olarak görülen Shigella (dizanteri) genelde insan kaynaklıdır. Kolera kalkınmış ülkelerde enderdir, genelde kanalizasyon suyunun kullanma suyuna karışmasıyla ilişkilidir. Escherichia coli da muhtemelen ishalin çok sık olarak nedenidir ama rutin teknolojiyle tanınması zordur. Bölgeden bölgeye ve ülkeden ülkeye E. coli tipleri farklılık gösterir.

Virüsler, özellikle rotavirüs çocuklarda yaygındır. Norwalk virüsü enderdir.
Toksinler ve gıda zehirlenmesi ishalin nedenleri arasındadır. Bunların arasında stafilokok (genelde süt ürünlerini hazırlayan birisinde enfekte olmuş bir yaradan dolayı) ve Bacillus cereus toksinleri sayılabilir. Genelde “gıda zehirlenmesi” aslında Salmonella enfeksiyonudur. İshalin bir diğer nedeni sindirilemeyen malzeme içeren yiyecek maddeleridir, örneğin olestra.

Parazit ve bağırsak kurtları da ishal yapabilirler ama bununla beraber olarak kilo kaybı, sinirlilik, kızarıklık ve anusta kaşınma da olur. En sık olarak kıl kurdu (ciddi bir tıbbi sorundan ziyade can sıkıcı bir durumdur). Diğer kurtlar, kancalı kurt, askaris ve tenya tıbbi olarak daha önemlidirler, kilo kaybı, kansızlık, halsizlik ve alerji sorunlarına neden olabilirler. Entamoeba histolytica’nın neden olduğu amip dizanterisi kanlı ishale neden olabilir. Uygun tıbbi bakım gerektirir.

Kronik ishal Nedir ?

İshalin uzun sürmesi enderdir. Bazı organizmaların neden olduğu ishal yıllarca sürse de uzun vadeli bir hastalık yapmaz. Böyle durumlarda genelde hasta zamanla düzelir ama taşıyıcı olur, yani hasta olmadan enfeksiyonunu sürdürür. Özellikle yiyecek servisi yapanlar ve kurumsal işçiler için bu durum tedaviyi gerektirir.

Parazitler (amip ve kurtlar) mutlaka tedavi edilmelidir. Salmonella insanlarda görülen en sık inatçı bakteridir.

Emilim bozukluğu

Bunlar genelde ciddi tibbi sorunlardır. Emilim bozukluğu (malabsorpsiyon) ince bağırsağın gıdayı ememe sorunudur, bazen sorun pankreastan da kaynaklanabilir.

Nedenleri arasında şunlar sayılabilir: çölyak hastalığı laktoz intoleransı, früktoz emilim bozukluğu, pernisyöz anemi pankreas salgı bozuklukları (kısa bağırsak sendromu radyasyon fibrozu (genelde kanser tedavisinin ardından olur) ve bazı ilaçlar)

İnflamatuar bağırsak hastalığı

İki tip vardır, benzer özellikleri vardır, nedenleri bilinmemektedir:
Ülseratif kolit, kronik kanlı ishal ve kalın bağırsağın rektuma yakın bölümünün enflamasyonudur.

Crohn hastalığı, kalın bağırsağın belli kısımların ve çoğu zaman ince bağırsağın uç kısımlarını etkiler.

Spastik kolon sendromu

Spastik kolon sendromu (Huzursuz bağırsak sendromu). Tanımlayan belirtileri: son 3 ay boyunca haftada en az 3 gün süren, dışkılama ile giden karın rahatsızlığı veya ağrısı, anormal dışkı (ishal, kabız veya her ikisi) veya dışkılama sıklığı. Bu sendromun belirtileri gıda alerjisi, infektif ishal, çölyak ve enflamatuar bağırsak hastalığı gibi çeşitli durumlarda görülebilir.

Belirtilere neden olan durumun tedavi edilmesi genelde ishal sorununu çözer. Spastik kolon sendromu aşırı bağırsak duyarlılığı (visseral hipersensitivite) yapabilir. Tanısı konmamış Spastik kolon sendromu’nin doğrudan bir tedavisi olmamasına karşın onun belirtileri, ishal dahil olmak üzere, beslenme değişiklikleri, çözünür lifler ve ilaç tedavisi ile kontrol altında tutulabilir.

Diğer önemli nedenleri

İskemi kaynaklı bağırsak hastalığı. Genelde yaşlı insanlarda görülür ve tıkanmış arterlerden kaynaklanır.
Kalın bağırsak kanseri. Bazı bağırsak kanserlerinde ishal görülebilir. Kalın bağırsak kanserinde sık görülür.

Hormon salgılayan tümörler. Bazı hormonlar (örneğin serotonin) aşırı miktarda salgılanırlarsa (genelde bir tümör tarafından) ishale yol açabilirler.
safra tuzlarının ince bağırsakta emilmek yerine kalın bağırsağa geçmeleri, ishale neden olabilir. Safra tuzu ishali safra kesesi ameliyatının bir olası yan etkisidir. Genelde bir safra tuzu ayırıcısı olan kolestiramin ile tedavi edilir.

Alkol

Kronik ishal alkol tüketiminden de kaynaklanabilir[5]. Alkol tüketimi vücudun su emme yeteneğini azaltır. Çok alkol almanın ardından akşamdan kalma durumunun bir belirtisidir. Alkol bağırsak hücrelerinden emilince onların su emme yeteneğini kaybetmelerine ve aksine, su salmalarına neden olur. İshal, alkol detoksifiye edilip sindirim sisteminden atılana kadar, birkaç saat sürebilir. Bu tür ishalin şiddeti ve süresi alınan alkolun miktarı ve fizyoljik farklılıklara bağlıdır.

İshalin iyileştirilmesi

Gerekli şekilde dengelenmiş elektrolitlerle vücudun su oranı korunmalıdır. İshalin her türü için, hatta dizanteri için dahi bu en uygun tedavidir. Elektrolitle dengelemeden bol miktarda su içmek elektrolit dengesizliğine yol açabilir ki, bu ender durumlarda ölümcüldür (su zehirlenmesi). Düzenli olarak, sık ve küçük öğünler şeklinde yemek yenmeli. Çok hızlı yenmemeli ve içilmemeli. Bazen, özellikle çocuklarda, su kaybı hayati tehlike yaratabilir ve damardan sıvı verilmesi gerekebilir.

Oral rehidrasyon terapisi.

Ağızdan bir tuz veya şeker çözeltisi almak şeklinde olur.

Opioitler. Enfeksiyon kaynaklı ishal için opioit ve türevleri alınmamalıdır, çünkü hastalığın süresini artırırlar ve taşıyıcılığa dönüşme riskini artırırlar. Opioitler en etkili ishal ilaçlarıdır. Başlıca etki mekanizmaları peristalsisi engellemektir.

Loperamide (Imodium olarak da bilinir) en sık alına ishal ilacıdır.

Diğerleri (artan etki gücü sırasına göre) :

Lomotil (diphenoxylate veatropin); Motofen (difenoxin ile atropin); kodein; paregoric (camphorated tincture of opium), afyon suyu (laudanum); ve morfin. En güçlü opioitler kronik ishal (örneğin AIDS komplikasyonlarından doğan) için saklanır.

Antibiyotikler. Eğer ishalin nedeninin bir bakteri olduğundan şüpheleniliyorsa ve kişi tıbben hastaysa antibiyotik kullanımı gerekebilir. Parazit kaynaklı ishal (örneğin giardiasis) de uygun antibiyotikler gerektirir. Antibiyotikler rutin olarak kullanılmazlar çünkü ishalin nedeni nadiren bakteriyeldir ve kullanımları bağırsak florasını bozup ishalin daha da kötüleşmesine neden olabilirler.

Clostridium difficile nedenli ishal ve psödomembranöz kolit sıkça antibiyotik kullanımı yüzünden meydana gelir.
Beslenme düzenlemesi. çölyak hastaları buğday ürünlerinden kaçınmalıdır. Spastik kolon sendromu olan hastalar ishalin nedeni olan gastrokolik reflekse aşırı tepkiyi azaltmak için diyetlerini değiştirebilirler. Çözünür lifli gıdalar almak, süt ürünleri yerine soya ve pirinç ürünleri kullanmak, posalı (çözünmeyen) lif oranı yüksek olan meyve ve sebzeleri yerken dikkatli olmak, düzenli ve küçük öğünler yemek spastik kolon sendromu belirtilerini azaltmakta yardımcı olur.

Kaçınılması veya en aza indirilmesi gereken yiyecekler, kırmızı et, yağlı veya kızartma yemekler, süt ürünleri (laktoz intoleransı olmasa da), çikolata, kahve (normal veya kafeinsiz), alkol, gazozlu içecekler (özellikle sorbitol içerenler) ve suni tatlandırıcılar. Yapılan araştırmalar spastik kolon sendrom hastalarının yağlara, çözünmeyen liflere ve früktoza aşırı hassasiyeti olduğunu göstermiştir. Hijyen ve izolasyon hastalığın yayılmasını engeller.

İshal ile ilgili bazı Pratik noktalar:

– İshalli hastalara bol miktarda, temiz sıvı (su veya seyreltilmiş portakal suyu gibi) almaları önerilmelidir. Sütte bulunan bir şeker olan laktoz’a geçici tahammülsüzlük olabilir ve bu durum ishali ağırlaştırabileceğinden süt önerilmez.

– İshali olan bir kişinin aç kalması önerilmez ama ağır, yağlı ve baharatlı gıdalardan kaçınılmalıdır. Biberonla emzirmeye devam edilmelidir ama sütün, kaynatılmış ve soğutulmuş su ile yarı yarıya seyreltilmesi yararlı olabilir. Emzirmeye normal şekilde devam edilmelidir.

İshal durumunda neler yapılmalı? yazısı ilk önce Doktorca üzerinde ortaya çıktı.

Bu olayın sebebi ise yemek borusunun mukozasında yemeklere veya asit reflüsüne bağlı reaksiyonlardır. Bu reaksiyonların sonucunda yemek borusu iltihaplanıp hasar görebilir.

Eozinofilik özofajit kronik bir bağışıklık sistemi hastalığıdır.

Bu hastalık son yirmi yılda tanımlanmıştır, ancak yakın geçmişte sindirim sistemi (gastrointestinal) hastalıkların ana nedeni olarak kabul edilmektedir.

Mayo Clinic

Bu konudaki araştırmalar devam etmektedir ve eozinofilik özofajit teşhisinde ve tedavisinde çok ciddi değişikliklere yol açacaktır.

Belirtiler

Belirtiler ve semptomlar şunları içerir:

Yetişkinler:

• Yutma zorluğu (yutma güçlüğü)
• Yiyecekler yutulduktan sonra yemek borusuna sıkışmış hissi (çarpma, çizilme)
• antasitlere cevap vermeyen göğüs ağrısı
• devam eden mide ekşimesi
• Üst karın ağrısı
• Gastroözofageal reflü hastalığı (GÖR, GERD) tedavisine cevap alamamak
• Sindirilmemiş gıdanın geri akışı (yetersizlik, Les Gevşekliği)

Çocuk:

• Bebeklerde zor beslenme
• çocuklarda yemek zorluğu
• Yutma zorluğu (yutma güçlüğü)
• kusma
• Karın ağrısı
• Yiyecekler yutulduktan sonra yemek borusuna sıkışmış hissi (çarpma, çizilme)
• Gastroözofageal reflü hastalığı (GÖR, GERD) tedavisine cevap alamamak
• Gelişememek (büyüme sorunu, yetersiz beslenme ve kilo kaybı)

Ne zaman doktora görünmeli?

Göğüs ağrısı çekiyorsanız, özellikle de nefes darlığı, çene veya kol ağrısı çekiyorsanız derhal tıbbi yardım isteyin. Bunlar kalp krizinin belirtileri olabilir.

Şiddetli ya da sık sık eozinofilik özofajit belirtileri yaşarsanız, doktorunuzla randevu alın. Haftada iki defadan fazla mide ekşimesi için reçetesiz ilaçlar alıyorsanız, doktorunuza görünün.

Nedenler

Eozinofiller, sindirim sisteminizde bulunan normal beyaz kan hücreleridir. Bununla birlikte, eozinofilik özofajitte, bir dış maddeye karşı alerjik reaksiyonunuz oluşur. Reaksiyon aşağıdaki gibi gerçekleşebilir:

• Yemek borusunun reaksiyonu. Yemek borunuzun astarı yiyecek veya polen gibi alerjenlere reaksiyon gösterir.
• Eozinofillerin çoğalması. Eozinofiller yemek borunuzda çoğalır ve iltihaplanmaya neden olan bir protein üretir.
• Yemek borusu hasar görebilir. Enflamasyon, yemek borunuzun iç yüzeyinde yara izi, daralma (striktür) ve fazla lifli doku oluşumuna neden olabilir.
• Disfaji ve tıkanma. Yutma zorluğu (disfaji) veya yutulduğunda (sıkışma) yemeğin sıkışması olabilir.
• Ek belirtiler Göğüs ağrısı veya mide ağrısı gibi başka semptomlarınız olabilir.

Son on yılda eozinofilik özofajit teşhisi konan kişilerin sayısında önemli bir artış olmuştur. İlk başta, araştırmacılar bunun doktorlar arasındaki farkındalığın artmasından ve testlerin daha fazla bulunabilirliğinden kaynaklandığını düşünüyordu. Bununla birlikte, araştırmalar şimdi astım ve alerjideki artışa paralel olarak hastalığın giderek daha yaygınlaştığını göstermektedir.

Risk faktörleri

Aşağıdaki risk faktörleri eozinofilik özofajit ile ilişkilidir:

• İklim. Soğuk veya kuru bir iklimde yaşayan insanların, eozinofilik özofajit teşhisi konması diğer iklimlerde bulunanlardan daha muhtemeldir.
• Sezon. İlkbahar ve sonbahar arasında teşhis konma olasılığınız daha yüksektir, çünkü muhtemelen polen ve diğer alerjen seviyeleri daha yüksektir ve insanlar dışarıda olmaya daha yatkındır.
• Seks. Eozinofilik özofajit, erkeklerde kadınlardan daha sık görülür.
• Aile öyküsü. Ailenizde eozinofilik özofajit varsa, teşhis edilme şansınız artar.
• Alerjiler ve astım. Yiyecek veya çevresel alerjiniz, astımınız, atopik dermatit veya kronik solunum hastalığınız varsa (astım, rinit, vb.), eozinofilik özofajit teşhisi konmanız daha olasıdır.
• Yaş. Başlangıçta, eozinofilik özofajitin çocukluk çağı hastalığı olduğu düşünülüyordu, ama şimdi yetişkinlerde de yaygın olduğu bilinmektedir. Belirtiler çocuklar ve yetişkinler arasında farklılık gösterir.

Komplikasyonlar

Bazı insanlarda, eozinofilik özofajit aşağıdaki sorunlara yol açabilir:

• Yemek borusunun skarlanması ve daralması. Bu durum yutmayı zorlaştırır ve yiyeceğin sıkışıp kalması olasılığını arttırır.
• Yemek borusunda hasar. Yemek borusunun iltihaplanması nedeniyle, endoskopi esnasında yemek borusunu kaplayan dokuda delinme veya yırtılmalara neden olabilir. Yırtılma, bazı kişilerin yemek borusuna sıkışıp kaldıklarında yaşadıkları reflü ve şiddetli kusmaya bağlı olarak da ortaya çıkabilir.

Kayank: Mayo Clinic

Eozinofilik Özofajit belirtileri nelerdir? yazısı ilk önce Doktorca üzerinde ortaya çıktı.

Otofaji, vücutta hücresel düzeyde meydana gelen ve bazı hastalıklara yakalanma olasılığını azaltan ve ömrünü uzatan doğal bir yenileme (rejenerasyon) işlemidir.

Otofaji ismi 1963 yılında Belçikalı biyokimyacı Christian de Duve tarafından ortaya atılmıştır. 1990‘lı yıllarda mayada otofaji ile ilgili genlerin tanımlanması, araştırmacıların otofajinin mekanizmalarını belirlemesine olanak tanır. 2016 yılında, Japon bilim adamı Yoshinori Ohsumi, otofaji mekanizmaları konusundaki keşiflerinden dolayı Nobel Ödülü’nü kazandı. Bunlar, Parkinson ve demans gibi hastalıkların daha iyi anlaşılmasını sağlamıştır.

O zamandan beri ilaç şirketleri ve akademisyenler, süreci uyaracak ilaçları bulmak için yarışıyorlardı ve diyet ve sağlık uzmanları, oruç tutmanın, yüksek yoğunlukta egzersiz yaparak ve karbonhidratları kısıtlayarak sürecin doğal olarak uyarılmasını iddia ederek yarışa girdi.

Peki bilim adamları ne söylüyor?

Cambridge Üniversitesi ve İngiltere Demans Araştırma Enstitüsü’ndeki moleküler nörojenetik profesörü Dr David Rubinsztein, “Kesinlikle farelerdeki deneylerden elde edilen kanıtlar bunun olacağını düşündürmektedir” dedi.

“Genetik araçlar veya ilaçlar veya oruç kullanarak süreci başlattıkları çalışmalar var ve bu durumlarda hayvanlar daha uzun yaşama ve genel olarak daha iyi formda olma eğilimindedir.”

Ancak, bunun insanlara nasıl tercüme edildiğinin henüz net olmadığını söyledi.

“Örneğin, farelerde, oruç gibi beyinin 24 saat içinde ve vücudunun bazı bölgelerinde karaciğer gibi etkilerini çok daha hızlı görüyorsunuz. Ancak oruç tutmanın iyi olduğunu bilmemize rağmen, yine de, insanların faydalarını görmek için tam olarak ne kadar oruç tutmaları gerektiği bilmiyoruz”dedi.

Bu, oruç tutmak otofajiyi teşvik ediyor ve faydaları da diğer çalışmalarla kanıtlandı, dedi.

Otofaji nedir?

Otofaji, “kendi kendine yiyen” ve “içi boş” anlamına geliyor. Oto (auto) ve Faji olarak iki kelimeden oluşur. Antik Yunan kökenli bir kelimedir ( aὐτόφαγος autóphagos).

• Hücrelerin bileşenlerini bozduğu ve geri dönüştürdüğü doğal süreçtir.
• Enerji için yakıt ve hücre yenilenmesi için yapı taşları sağlar
• Enfeksiyondan sonra, otofaji bakteri ve virüsleri yok edebilir
• Hücreler, yaşlanmanın vücut üzerindeki olumsuz etkilerini gidermek için hasarlı protein ve organellerden kurtulmak için otofajiyi kullanır.

OTOFAJI, hücresel bileşenlerin düzenli olarak parçalanmasını ve geri dönüşümünü sağlar. Makrootofizyondaki hedeflenmiş sitoplazmik unsurlar, otofagozom olarak bilinen çift membranlı bir vezikül içindeki hücrenin geri kalanından izole edilir. Otofagosom sonunda lizozomlarla kaynaşır ve içerikler bozulur ve geri dönüştürülür.

Hastalıkta OTOFAJI strese adaptif bir yanıt olarak görülürken hayatta kalmayı sağlarken diğer durumlarda hücre ölümünü ve morbiditeyi artırdığı görülmektedir. Açlık durumunda, hücresel bileşenlerin parçalanması hücresel enerji düzeylerini koruyarak hücrenin hayatta kalmasını sağlar.

Otofaji Çeşitleri

Oto-fajinin dört yolu vardır ve bunlar oto-fajiye bağlı genler ve bunlarla ilişkili enzimler aracılıdır:

• Makro-oto-faji
• Mikro-oto-faji
• CMA-oto faji, chaperone aracılı
• Mito-faji

Otofaji nedir? yazısı ilk önce Doktorca üzerinde ortaya çıktı.

Apandisit nedir?

Apandiks, parmak şeklinde bir oluşumdur. Kalın ve ince bağırsağın birleştiği noktadadır. Karnın sağ alt köşesinde yer alır. Apandisit, apandiksin iltihabıdır.

Apandikse halk dilinde apandis veya körbağırsak denir. Latincesi vermiform appendix dir (solucanımsı).

Apandiks, insan türünde sindirim organı olarak bir işlev görmemektedir ve evrimsel süreçte yavaş yavaş yok olduğu düşünülmektedir. Bununla birlikte apandisin zengin kan damarları ve özel histolojik yapısından dolayı körelmiş bir organ olarak kabul edilemeyeceği de iddia edilir. Bazı çalışmalara göre barsak florasının dengeleme mekanizmasının en önemli parçasıdır apandiks.

Apandiks neden iltihaplanır?

Nedeni henüz bilinmiyor. Körbarsağın tıkanmasına neden olan gıda parçacıkları (fecalith – fekalit – feocoloid) ve bölgede bulunan lenf nodlarının büyümesi (lenfadenit veya lenf hiperplazisi) sonucunda geliştiği düşünülmektedir.

Apandisit olduğu nasıl anlaşılır?

Bu hastalık en geniş belirti yelpazesi gösteren hastalıklardan birisidir. Çoğu zaman tanı klinik şüphe üzerine konulur çünkü hastalığın başlangıcında hastanın genel şikayetleri mevcut olup (bulantı, karın ağrısı, iştahsızlık, kusma, halsizlik) muayene bulguları çok farklılık gösterebilir.

Tipik bir apandisit hastalığında hastada bu şikayetler görülebilir:

Mide bölgesinde veya göbek çevresinde başlayan ve birkaç saat içerisinde karnın tamamına yayılan ve buna takiben birkaç saat içerisinde karnın sağ alt bölgesine yerleşen bir ağrı. Bununla birlikte iştahsızlık, bulantı (nadiren kusma) ve ağrıdan dolayı hareketsizlik.

Hasta muayene edildiğinde ise karnın sağ alt bölgesine lokal hassasiyet, defans, rovsing bulgusu ve rebound tespit edilebilir.

Situs inversus durumlarında vücuttaki bütün organlar yer değiştirir. Mesela kalp sağda olur. Bu durumlarda apendikste sağ da değil sol alt karın kısmında bulunur.

Yapılan son çalışmalar tanı koyma aşamasında ağrı, iştahsızlık ve rebound en değerli bulgular olarak nitelendirilmiştir.

Karın Ultrasonunda apandiksin şişmesi, lümenin daralması ve etrafında serbest sıvı görülmesi, bununla birlikte kan testinde beyaz kürler (WBC) seviyesinin yükselmesi destekleyici bulgulardır.

Ağrı + iştahsızlık + rebound + USG + WBC

Ancak bütün bu verilere rağmen tanı yine de cerrahın klinik deneyimine bağlı olarak konulur ve zaman kaybedilmeden tedavi aşamasına geçilir. Örneğin bazı ileri ve delinmiş (perfore) apandisit durumlarında bile bütün testler normal çıkabilir.

Apandisitin Tedavisi Nedir ?

Tedavisi ameliyattır (apendektomi – appendectomy). Yani iltihaplı körbarsağın kesilerek çıkartılmasıdır. İlaçla yapılan tedavi, antibiyotiklerin kullanılması, hastalığın iyileşmesini sağlamaz. Apandiks, antibiyotiğin zor ulaşabileceği bir yerdedir.

Apandektomi ameliyatından kareler..

Apandisit Ameliyatı ne kadar sürer?

Apandiksin sadece iltihaplı olduğu durumlarda ortalama ameliyat süresi 20-40 dakikadır. Komplikasyon (patlamış apandis, ödemli flegmone veya blastrone apandisit) durumlarında ise bu süre bazen 2-3 saat kadar uzayabilir.

Peki Apandisit Tedavi Edilmezse Ne Olur ?

Başlangıcta apandisitin (Akut Apandisit) tedavisi çok kolaydır. Genel anestezi altında (bayıltılarak) yaklaşık 20 dakikalık bir operasyonla iltihaplı körbarsak çıkartılır, hasta ertesi gün taburcu edilir ve ilk haftanın sonunda dikişler alınır. Emilen dikiş türleri ise alınmasına gerek yok (bkz: Ameliyat Dikişleri Ne Zaman alınır?)

Ancak tedavi uygulanmadığı durumlarda iltihaplanma devam eder ve bölgede ödem ve nekrotik doku oluşur (plastrone veya flegmone apandisit) buna müteakip olarak körbarsakta delinme (perfore apandisit) oluşabilir ve barsak içeriği karın boşluğuna yayılması ile birlikte (septik apandisit) çok tehlikeli ve ölümcül sonuçlara yol açabilir. Geciken vakalarda ameliyat sonrası komplikasyon, morbidite ve mortalite oranı yüksektir.

Apandisit ile benzer bazı hastalıklar (Ayırıcı Tanı)

Cerrah, Apandisit tanısı koyarken bu hastalıklarıda aklında bulundurur:

• Basit bir gaz sıkışması
• Mezenterik lenf adenit (özellikle çocuklarda)
• Over kisti rüptürü veya dış gebelik (bayanlarda)
• Kolelitiyazis (safra kesesi taşı)
• Nefrolitiyazis (böbrek taşı)
• Meckle divertikülü
• İleit
• Peritonit
• Ailevi Akdeniz ateşi (FMF hastalığı)
• Bağırsak iltihabı (gastroenterit, Yersiniozis)
• Crohn hastalığı
• İdrar yolu iltihabı (İYE)
• Rektus kasında kanama (hematom)

Apandisit nasıl anlaşılır? yazısı ilk önce Doktorca üzerinde ortaya çıktı.

Belirtileri Nelerdir ?

Küçük çocuklarda çok değişik belirtilerle de kendini gösterir:

• bulantı, kusma
• ishal
• karın şişliği, karın ağrısı
• iştahsızlık
• kilo alamama ve boy uzamasında yavaşlama

Daha ileri yaşlarda aşağıdaki şikayetler görülebilir:

• kansızlık
• boy kısalığı
• kemik zayıflığı
• karaciğer hastalığı

Çölyak hastası olan kişiler buğdayda arpada çavdarda ve kesin olmamakla birlikte, yulafta bulunan ve gluten olarak adlandırılan bir proteine tahammül edememektedir.

Çölyaklı hastalar gluten içeren yiyecekler yediklerinde, onların bağışıklık sistemleri bunu ince bağırsaklara zarar vererek yanıtlar.

Özellikle çok küçük ve parmak şekline benzeyen villus olarak adlandırılan ince bağırsaktaki emilimi sağlayan yapılar kaybolur (düzleşir ve görevini yapamaz hale gelir.)

Yiyeceklerdeki besinler bu villuslardan geçerek kan dolaşımı içine emilirler. Villuslar olmadan kişi; ne kadar yiyecek yerse yesin; beslenemez.

Vücudun kendi bağışıklık sistemine zarar vermesinden dolayı çölyak hastalığı oto-immün sistem rahatsızlığı olarak düşünülmektedir. Bununla birlikte, yiyeceklerin emilememesinden dolayı sindirim rahatsızlığı olarak da sınıflandırılabilmektedir.

Tanı Yöntemi

Çölyak hastalığının kesin tanısı ancak deneyimli bir uzman hekim tarafından yapılacak kan tahlilleri ve ince bağırsak biyopsisi (Endoskopi) ile tanımlanabilir.

Çölyak hastalığı genetik bir hastalıktır, yani ailevi kalıtım söz konusudur. Bazen hastalık bir ameliyat, çocuk doğumu, hamilelik, viral enfeksiyon ya da şiddetli duygusal stresten sonra tetiklenebildiği gibi ilk seferde de aktif olabilir. Hastalık yaşamının her hangi bölümünde ortaya çıkabilmektedir. Çölyak kimi kişilerde çocukluk, kimilerinde ergenlik, kimilerinde ise orta yaş grubunda ortaya çıkabilmektedir

Çölyak hastalığının Tedavisi Var Mı ?

Tanı konulduktan sonraki aşamada uyulması gereken tek tedavi yöntemi ise size uzman hekim tarafından önerilen gluten içermeyen besinlerle beslenmektir (Gluten Diyeti, Glutensiz diyet, Gluten-Free Diet). Gluten buğday, arpa, çavdar ve yulafta bulunduğu için bu gıdalardan ömür boyu uzak durmak gereklidir.

Çölyaklı kişiler normal ekmek, makarna, pasta, börek, bisküvi ve benzeri çok sayıda gıdayı yememek durumundadır. Mısır unu, pirinç unu, soya unu, patates unu gibi maddeler gluten içermediği için rahatça tüketilebilir. Çölyak hastaları gluten unundan yememelidir.

Çölyak hastası neler yapabilir? yazısı ilk önce Doktorca üzerinde ortaya çıktı.

Genel olarak kullanılan Polip kelimesi Latincede Polyp kelimesinden gelmektedir. Vücutta mukoza ile kaplanan organların (örneğin mide, ince barsak, kolon, mesane, rahim..vb.) duvarından kaynaklanan patolojik oluşumlara polip adı verilir. Hakl arasında bu oluşumlar bazen “et beni” adı verilir.

Poliplerin çok farklı çeşitleri vardır. Saplı polipler, geniş tabanlı polipler, küme tarzında polipler, nodül şekilde polipler vardır.

Polipler genel olarak iyi huylu oluşumlardır ancak görüldüğü zaman çıkartılmalı ve takip edilmelidir.

Kalın Barsak (kolon) Polibi

Makat bölgesinden (anal kanal) ince barsaklara (ileoçekal bölge) kadar uzanan kalın barsağın her bölgesinde görülen en sık hastalık poliptir. Poliplerin %60-70 sol kolon tarafında görülür.

Kolon Polipleri Sebepleri Nelerdir?

Çoğu poliplerin sebepleri bilinmemektedir (idopatik). Bazı polipler kalıtsal yatkınlık göstermektedir. Poliplerin bir kısmı da kötü huylu bazı barsak kanserlerinin ilk evrelerini teşkil etmektedir bunlara da pre-kanseröz polipler denir.

Kolon Polipleri Belirtileri Nelerdir?

Çoğu kolon polipleri belirtisizdir ve sessiz sinsi bir şekilde büyümeye devam eder. Kolon poliplerinde ortaya çıkacak belirtiler arasında:

• Bağırsak alışkanlıklarında değişiklik (Kabızlık veya ishal)
• Dışkıda gözle görülmeyen kan (gaitada gizli kan GGK)
• Makattan kan gelmesi (Melana, hematokezya, rektoraji) dışkının rengi bazen siyah bazen de kapkara olur (melana)
• Karın ağrısı, Bulantı
• Makatta kaşıntı (pruritus ani)
• Halsizlik, baş ağrısı, yorgunluk, nefes darlığı
• Soluk ten rengi
• Demir eksikliği anemesi

Kolon polip çeşitleri nelerdir?

Tüm kolon polipleri aynı değildir. Farklı histolojik tipler vardır, yani polipi oluşturan hücreler, mikroskop altında bakıldığında farklı özelliklere sahiptir. Ayrıca boyut, sayı ve yere göre de değişiklik gösterir. En önemlisi, kanserli olma (malign) eğiliminde değişiklik gösterirler.

Adenomatoz polipler

En yaygın polip türü adenom veya adenomatoz poliptir. Sadece en yaygın olduğu için değil aynı zamanda kolon kanserinin en sık nedeni olduğu için de önemli bir polip türüdür. Bir adenomun kansere dönüşmesi (veya daha önce gelişmesi) olasılığı kısmen büyüklüğüne bağlıdır; polip büyüdükçe, polipin kötü huylu olma veya kötüleşme olasılığı da artar (büyük boyutta bir santimetreden daha büyük olan bir polip ile kötü huylu potansiyel hakkında endişe artar). Ayrıca, tek bir polip veya çoklu polip olup olmadığı da önemlidir. Çoklu polipli hastaların – mikroskop altında incelendiğinde malign olmasalar bile – gelecekte malignite olabilecek ek polipler geliştirme olasılığı daha yüksektir. Bu artan malign potansiyel hakkında endişe, üç veya daha fazla polip olduğunda başlar. Son olarak, bir adenomatous polipin malign potansiyeli, polip hücrelerinin kendilerini mikroskopta görüldüğü gibi organize etme biçimleriyle ilgilidir. Kendini tübüler yapılar (tübüler adenomlar) halinde düzenleyen hücrelerin kendilerini parmak benzeri yapılar (villöz adenomlar) halinde organize eden hücrelere göre kanserli olma olasılığı daha düşüktür.

Adenomatoz poliplerin çoğu sporadik olarak kabul edilir, yani doğumda bulunan (ailesel değildir) tanınmış bir genetik mutasyondan kaynaklanmaz. Bununla birlikte, birinci derece akrabalarda iki kat daha fazla görülmesi, sporadik adenomatoz poliplerde bile çalışan genetik bir faktör olasılığını yükseltmektedir.

Genetik adenomatoz polip sendromları (FAP)

Mutasyonların, doğumdan önce ebeveynlerden çocuğa bırakılan, bireyin genlerine programlandığı birçok aile, genetik koşul vardır. Bu koşulların en yaygınında, APC genindeki bir mutasyonun bir sonucu olarak yüz binlerce adenomatoz polip oluşur (ailesel adenomatoz polipoz veya FAP = familial adenomatous polyposis). Bu polipoz sendromlarını ve bu poliplerin malign potansiyelinin genetik anormalliği olmayan bireylerinkinden çok daha büyük olması nedeniyle, eğer mümkünse, bunlara neden olan tam genetik anormalliklerin tanınması önemlidir. (Bu hastaların %80 veya daha fazlasında kolon kanseri gelişebilir). Bu sendromlar tüm kolon kanserlerinin sadece yüzde birinden sorumlu olsa da, bir polipozis sendromunun tanınması, ilave polip taraması için daha sık yapılması gereken hastaları tanımlar. Bu vesile ile yeni polipler ve kanserler erken keşfedilebilir ve tedavi edilebilir. Kanseri önlemek için tüm kolonun çıkarılması bile önerilebilir (Total Kolektomi). Ek olarak, hasta yakınlarının akrabalarının hasta ile aynı mutasyona sahip olup olmadıklarını belirlemek için genetik testler yapılabilir ve bu nedenle polip ve kanser geliştirme olasılığı çok yüksektir. Aynı mutasyona sahip akrabalar daha sonra poliplerin ve kanserin varlığı açısından taranabilir, tercihen normalde yapıldığından daha erken yaşta başlayabilir, çünkü bu sendromlardaki kanserler, bir sendromla ilişkili olmayan kanserlerden daha erken yaşta gelişir. Genin otozomal dominant geçiş şekli ve etkileri nedeniyle, sadece bir ebeveynin FAP geninin çocuklarına geçmesi gerekir ve bu nedenle her birinin çocuklarının 50/50 FAP gelişme şansı vardır.

Poliplerin sayısının klasik FAP’dan (100’den az) zayıflatılmış FAP’dan daha az olduğu nadir bir FAP formu vardır. Zayıflatılmış FAP‘taki APC genindeki mutasyon, klasik FAP’taki mutasyondan farklıdır. Çok polipli fakat FAP’ta görülen sayıları olmayan hastalar tanımlanmalı ve mutasyon için test edilmelidir. Otozomal dominant bir sendrom olan klasik FAP’ın aksine, zayıflatılmış FAP, bir polip ve kolon kanseri geliştirmek için her bir ebeveynden bir mutasyona uğramış genin miras alması gerektiği ve mutasyonun nadir olması nedeniyle bu nadiren meydana gelir.

Polipler ve kolon kanseri başka bir sendromu MYH polipozis sendromudur (MUTYH). MYH polipozisli bireyler genç yaşta 100 polipten daha az gelişir ve kolon kanseri gelişimi için yüksek risk altındadır. FH’den farklı bir gendeki mutasyonlar, MYH geni; bununla birlikte, mutasyon kendiliğinden mutasyonlar nedeniyle sporadik olarak meydana gelir ve bu nedenle, kardeşlerde görülebilmesine rağmen, ebeveynlerde kalıtsal bir yapı görünmez. Her bir ebeveynden mutasyona uğramış bir gen gerektiren otozomal resesif bir gen olduğundan, MYH polipozis sendromu nadirdir.

Hiperplastik polipler

İkinci en yaygın kolon polip tipi, hiperplastik poliptir. Bu polipleri tanımak ve proksimalde (çıkan kolonda) yer almadıklarında veya mikroskop altında belirli bir histolojik patern göstermediği sürece kanserli olma potansiyeline sahip olmadıklarından dolayı adenomatoz poliplerden ayırt etmeleri önemlidir. Bununla birlikte, hastaların birçok hiperplastik polip oluşturduğu nadir görülen genetik sendromlar vardır. Bu hastalar, çoklu adenomatöz poliplere sahip hastalar gibi kolon kanseri gelişimi için benzer bir risk altında olabilir, özellikle polipler büyük, tırtıklı, çıkan kolonda yer alıyorsa ve ailede kolon kanseri öyküsü varsa. Hiperplastik polipler, adenomatoz poliplerle birlikte bulunabilir.

Diğer tip kolon polipleri

Çok daha az yaygın kolon polipleri vardır ve kanserli olma potansiyelleri, örneğin hamartomatous, jüvenil ve enflamatuar polipler gibi büyük ölçüde değişir.

Kolon poliplerinin boyutu kanser riski ile ilişkili mi?

Kolon polipleri boyut olarak birkaç milimetre ila birkaç santimetre arasında değişebilir. Polip büyüdükçe, polip içinde kanser olması veya polipin daha sonra kanserli hale gelmesi olasılığı artar.

Tanı Yöntemleri

Kolon Polipleri Nasıl anlaşılır?

Çoğu polipler belirtilere yol açmadığından dolayı tesadüfen ortaya çıkar. Tanı aşamasında bazı testler kullanılabilir:

• Karın ultrasonu
• Batın tomografisi
• Batın MR
• Kolonoskopi, sigmoidoskopi veya rektoskopi
• Renkli kalın barsak röntgenleri (baryumlu çift kontrastlı kolon grafisi)
• Gaitada (dışkıda) Gizli Kan

Tanı aşamasında en önemli faktör ise iyi ve kötü huylu poliplerin ayırt edilmesidir. Bu nedenle tesadüfen ortaya çıkan poliplerin tamamı (total eksizyon-polipektomi) veya bir kısmı (eksizyonel biyopsi) alınıp patolojik incelenmeye gönderilmelidir.

Endoskopi ile Polip alınması

Kolonoskopik Polipektomi

Kolon Poliplerinde Kolonoskopi yöntemi en kesin tanı yöntemidir. Kolonoskopi esnasında tespit edilen polipler özel bir tel (polipektomi snare) ve yakıcı alet (koter) yardımıyla kesilir ve basket aracılığı ile çıkartılır. Bu işlemin adı Polipektomidir. Polipektomi sonrası hastanın takip edilmesi şarttır ve kontrol açısından kolonoskopi işleminin belli bir süre sonra tekrarlanması (2-6 ay) çok önemlidir.

Aşağıdaki videoda bir hastamda kolonoskopi işlemi sırasında tesadüfen polip tespit ettik ve polipektomi uyguladık.

Kolon Polipleri tekrarlar mı?

Bu konuda en fazla sorulan sorudur diyebilirim Total bir şekilde çıkartılan polipler tekrarlamaz ancak kolonun başka bölgelerinde yeni poliplerin oluşma olasılığı mevcuttur.

Kolonda et beni (Polip) kanser mi? yazısı ilk önce Doktorca üzerinde ortaya çıktı.